Posty

Jak rozmawiać z dzieckiem zdenerwowanym?

Dziecko ma prawo być na coś złe, zdenerwowane. Ma prawo wyrażać swoje emocje. Jednak są dzieci (dorośli też), które nie potrafią kontrolować swoich emocji. Często taka osoba w chwili złości, frustracji może być agresywna, a w związku z tym niebezpieczna dla otoczenia. Z takimi dziećmi często spotykam się w pracy. Nie odpowiednie podejście do takiej osoby może skutkować wybuchem agresji, dlatego trzeba trzymać się pewnych zasad w rozmowie z takim dzieckiem. O czym warto pamiętać w rozmowie z dzieckiem? - mów spokojnie, lecz stanowczo (nie wolno "spieszczać" wypowiedzi, ale nie wolno też krzyczeć) - wysłuchaj co dziecko ma do powiedzenia, jakie jest jego stanowisko - wyraź zrozumienie dla uczuć dziecka - ostrzeż o konsekwencji postępowania - wytłumacz inny sposób myślenia/postępowania, daj alternatywę, jeśli chęci dziecka nie mogą być zrealizowane. Najczęstsze błędy: - przyczepienie "łatki" dziecku i nie pozwolenie na dojście do słowa - narzucan...

Czy dzieci chorują psychicznie?

TAK I na tym można by było zakończyć dzisiejszy post. Jednak chciałabym Wam pokazać jak często dzieci chorują psychicznie. Zaburzenia ze spektrum autyzmu. W latach 60 ubiegłego wieku przeprowadzono pierwsze badania dotyczące występowania autyzmu w Europie. W roku 1966 częstość występowania oceniono na 4,5: 10000. W roku 1980 badania w Europie wykazały, że częstość występowania autyzmu to 2:10000 i 4: 10000 dla psychozy dziecięcej (wg obecnych kryteriów to zaburzenie jest uznawane jako zaburzenie ze spektrum autyzmu). Najnowsze badania (po roku 1990) opierają się na klasyfikacji ICD 10 (Europa) i DSM IV (USA). W badaniu brytyjskim na temat częstości występowania zaburzeń ze spektrum autyzmu uzyskano wynik 57:10000, a w badaniu amerykańskim 67:10000. Warto zauważyć, że do tego spektrum zaliczono również dzieci  z cechami autystycznymi, zespołem Aspergera oraz te, u których występuje autyzm razem z upośledzeniem umysłowym. Częstość występowania autyzmu (a nie zaburzeń ze ...

Rozwój dzieci 5,6 i 7 letnich

Małe dziecko rozwija się bardzo dynamicznie. Co chwilę się coś zmienia. Wcześniej opisywałam rozwój dziecka w pierwszym roku życia. Teraz zajmę się pokrótce starszymi dziećmi. Dlaczego ten wiek? Bo jest to czas wielkich zmian, przejścia z okresu przedszkolnego do szkolnego. Bo jest to wiek moich córeczek. Średnia za miesiąc kończy 5 lat, a Starsza ma 7. Są kompletnie różne. Inaczej spostrzegają świat. Otwieram książkę i czytam, że dziecko 5 letnie to dziecko - anioł. Grzeczne, zadowolone, stabilne. Nie ma potrzeby już do ucieczki i tak gwałtownego eksplorowania świata jak młodsze dzieci. Mimo to zadaje mnóstwo pytań, chce wiedzieć wszystko. Myślenie jest konkretno-obrazowe, daleko jeszcze do myślenia abstrakcyjnego. 5 latek jest spokojny, cierpliwy. To dobry czas, aby otworzyć nowe drzwi przed dzieckiem. Ze spokojem wejdzie w nową grupę rówieśniczą, pozna nowe zasady. Rozwój motoryczny także robi duży skok. Dziecko potrafi skakać, biegać, utrzymywać równowagę.  Motoryka mała na ...

Dziecko smutne a może ma depresję?

Obraz
Z czym się kojarzy depresja? - smutek, obniżony nastrój, brak chęci do aktywności. Tak to są cechy charakterystyczne. Jednak rozpatrując je łatwo pomylić depresje z chandrą lub tzw. "dołem" Depresja to także bezsenność, poczucie i urojenia winy "wszystko przeze mnie",  to także omamy słuchowe mówiące o byciu złym, beznadziejnym. Jest różnica prawda? 12 latek mówi "po co mam się starać i tak nic to nie zmieni?" "Lepiej, żeby mnie było". W kontaktach z rówieśnikami zaznacza się wycofanie, ale także agresja. Dziecko siedmioletnie przestało czerpać radość z zabawy, nie ma zainteresowań, mimo, że wcześniej chciało wiele. Teraz jest drażliwe, agresywne, czasem autoagresywne. Są to sygnały alarmowe. Trzeba się przyjrzeć takiemu dziecku i skontaktować się ze specjalistą. W innej sytuacji, gdy Starsza siedmioletnia mówi "mamą jestem smutna, nie mam po co żyć" - zapala się lampka ostrzegawcza i drążę temat. Co lubisz robić? "Grać na ...

Psychiatra? Psycholog? Czym się różnią?

- Ty jesteś psychologiem! - Nie, będę psychiatrią. - A czym to się różni? Często uczestniczę w takiej rozmowie. Ludzie często nie widzą różnicy między tymi zawodami. Spróbuję wytłumaczyć czym zajmuje się psycholog, a czym psychiatra. Na początek warto znaleźć definicję słów na podstawie słownika języka polskiego: 1. Psycholog - specjalista w dziedzinie psychologii - pot. znawca ludzi, charakterów ludzkich 2. Psychiatra - lekarz specjalista w dziedzinie psychiatrii. Patrząc na te definicję widać na pewno jedną różnicę - psychiatra jest lekarzem. Jednak czym się różni psychiatria od psychologii? Znowu posłużymy się słownikiem języka polskiego: 1. Psychologia - nauka badająca powstawanie i przebieg procesów psychicznych i motywów ludzkich zachowań - wydział lub kierunek w szkole wyższej obejmujący studia w tym zakresie 2. Psychiatria - dział medycyny zajmujący się leczeniem zaburzeń psychicznych. W praktyce psycholog i psychiatra współpracują. Psycholog bada, analizuje...

Dziecko do żłobka?

Nadszedł czas powrotu do pracy na etat. W związku z tym trzeba było pomyśleć o opiece dla dziecka. Jest wiele form opieki: opiekunka, klubiki, żłobki itp. Każdy wybiera to co mu bardziej odpowiada. Dlaczego wybrałam żłobek? - kontakt z dziećmi - rozwój społeczny. Dziecko, które ma rok faktycznie ma jeszcze czas na rozwój społeczny, nie musimy je na siłę socjalizować. Jednak nie oznacza to, że nie możemy tego robić. Najmłodsza lubi i lgnie do dzieci czy to młodszych czy to starszych. - żłobki są kontrolowane - każda placówka musi spełniać pewne wymagania: lokalowe, sanitarne, merytoryczne. Ciężko skontrolować co opiekunka robi gdy nas nie ma. - opinia innych mam na temat konkretnego żłobka, przedszkola. - Najmłodsza poszła do grupy żłobkowej w przedszkolu, do którego uczęszcza Średnia. Wiem czego się spodziewać, miałam możliwość obserwowania żłobka i rozmawiania z mami. - i bardzo ważna kwestia - finansowa. Pierwszy miesiąc żłobka już za nami. Na szczęście Najmłodsza szybko zaak...

Ratunku moje dziecko jest chore!

Pacjent : Najmłodsza Wiek: 13 miesięcy Objawy : katar, kaszel, ropiejące oczka, gorączka, płaczliwość, zmęczenie. W badaniu: osłuchowo - bez zmian, gardło lekko zaczerwienione, migdałki niepowiększone, nos niedrożny, węzły chłonne niepowiększone, kaszel produktywny, ciepłota ciała zwiększona - powyżej 38 stC, brzuch miękki, niebolesny, objawy otrzewnowe ujemne,  Diagnoza : wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych - ostre zapalenie nosa i gardła=przeziębienie. Leczenie : higiena nosa, nebulizacje (Mucosolvan), leki przeciwgorączkowe Potrzebne akcesoria: aspirator do nosa, nebulizator (inhalator), sól fizjologiczna, termometr, syrop przeciwgorączkowy. Niezbędnik: dużo czułości rodziców i sen. Wrzesień, żłobek, więc sezon przeziębieniowy można uznać za otwarty. Niestety dzieci lekarskie też chorują i wbrew pozorom nie jest to łatwiejsze, a można rzec, że nawet trudniejsze niż dla każdego innego rodzica. Dlaczego? Bo wszyscy patrzą: jak to dziecko lekarskie jest ...